ต่น้อยก็สามารถสังหารสหายของพวกเขาได้ มือสังหารสองคนจึงพุ่งเข้าหาหลินชิงเวย
เซียวเยี่ยนกุมดาบทั้งสองมือ เขาฆ่าฟันประหัตประหารอย่างดุเดือด โลหิตสดๆ กระจายหยดลงบนร่างกายและใบหน้าของหลินชิงเวย ความอุ่นร้อนของโลหิตนั้นทำให้นางสะท้านเยือก
หลินชิงเวยไม่ได้ลนลานจนทำให้เสียการ นางฉวยโอกาสความได้เปรียบจากความโกลาหลแล้วใช้เข็มเงินในมือลอบโจมตีสังหารมือสังหารได้อีกหนึ่งคน
ยามนี้เหลือมือสังหารเพียงสองคนเท่านั้น หนึ่งในนั้นหันหน้ากลับมาพร้อมดาบในมือที่ฟาดฟันเข้าใส่หลินชิงเวยตรงๆ
นางไม่ถนัดการโจมตีระยะประชิดเช่นนี้ ในขณะที่อีกฝ่ายโจมตีด้วยพละกำลังที่ต้องการสังหารนางจริงๆ นางไม่มีความสามารถในการต้านรับแม้แต่น้อย
เห็นกับตาว่าคมดาบกำลังฟาดฟันลงบนร่างของหลินชิงเวยกลับมีมือข้างหนึ่งยื่นออกมาขวางไว้ มือข้างนั้นกุมคมดาบนั้นไว้ด้วยมือเปล่า หลินชิงเวยหันกลับไปมองจึงเห็นว่าโลหิตสดๆ ไหลออกจากมือข้างนั้น นางเงยหน้าขึ้นอย่างตกตะลึงพรึงเพริด สีหน้าของเซียวเยี่ยนกลับเย็นชาดังเดิมราวกับเขาไม่รู้สึกเจ็บปวดจากคมมีดที่บาดเข้าไปในผิวเนื้ออย่างไรอย่างนั้น
