นชิงเวยด้วยดวงตาอันเบิกกว้าง บุตรสาวคนนี้ของตนมีนิสัยขี้กลัวอ่อนแอตั้งแต่เล็กกระทั่งเขาผู้ซึ่งเป็นบิดาก็ยังดูแคลนเล็กน้อย การตัดสินใจให้นางแต่งเข้าวังให้ฮ่องเต้แทนหลินเสวี่ยหรงเพื่อเป็นการเสริมความเป็นสิริมงคลเป็นเรื่องถูกต้องเหมาะสมกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว มหาเสนาบดีหลินไม่ได้รู้สึกละอายแก่ใจในเรื่องนี้แม้แต่น้อย หลินเสวี่ยหรงแตกต่างจากนาง หลินเสวี่ยหรงเยือกเย็นเฉลียวฉลาด งดงามใจกว้าง มหาเสนาบดีหลินมีแผนการให้หลินเสวี่ยหรงแต่งให้เซี่ยนอ๋อง การแต่งงานที่ดีเช่นนี้จึงจะไม่ทำให้สกุลหลินต้องเสียหน้า
ยามนี้ดูแล้ว หลินชิงเวยกลับต่างจากเมื่อก่อนอยู่บ้าง เมื่อก่อนขอเพียงมีเรื่องอันใดเกิดขึ้นนางก็จะซ่อนตัวในมุมๆ หนึ่งไม่กล้าส่งเสียง วันนี้ร่างของนางกลับเปล่งประกายชนิดหนึ่งดึงดูดสายตาผู้คนให้หันมามอง
มหาเสนาบดีหลินเอ่ยขึ้นว่า “ชิงเวย ไฉนเจ้าจึงรู้ว่าเซ่อเจิ้งอ๋องอาหารเป็นพิษ?”
