บสีหน้าอย่างรวดเร็ว เขายอบกายลงกล่าวตามธรรมเนียมมารยาท สีหน้านั้นสับสนยากจะแยกแยะ ดูไม่ออกถึงความยินดีอันใด “ที่แท้เจาอี๋เหนียงเหนียงเสด็จด้วย”
หลินชิงเวยลงมาจากรถม้าด้วยการประคับประคองของคนบังคับม้า นางกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนหวานกับมหาเสนาบดีหลินว่า “วันนี้ข้าไม่ใช่เจาอี๋เหนียงเหนียง ฝ่าบาททรงประทานอนุญาตให้ข้ากลับมาเยี่ยมครอบครัวฝ่ายมารดาเพื่อฉลองวันเกิดของบิดาตน บิดาดูแล้วเบิกบานผ่องใสยิ่งนัก” นางมองดูสีหน้าท่าทางของมหาเสนาบดีหลิน แล้วถามว่า “อย่างไรเล่า บิดาเห็นข้ากลับมา ไม่ยินดีหรือไร?”
