าอเนจอนาถนี้น่าขันยิ่งยวด แต่เด็กน้อยคนนั้นตกตะลึงและเหนียมอายเล็กน้อย
ยามนี้มีคนพบพวกนางเข้าแล้ว นางเดินมาทางเด็กน้อยพร้อมกับก่นด่าคำพูดหยาบคายไม่น่าฟัง ทันทีที่เด็กน้อยหันกลับไปเห็นก็ถึงกับตกใจเสียจนหน้าเขียวคล้ำ นางรีบผลักไสหลินชิงเวย “เจ้ารีบหนีไปเถิดหากถูกพวกนางพบเข้า เจ้าจะไปจากที่นี่ไม่ได้”
สตรีนางหนึ่งเดินเข้ามาหิ้วตัวเด็กน้อยคนนั้นอย่างง่ายดายพร้อมกับตวัดฝ่ามือตบปากของเด็กน้อยอย่างไร้เมตตาสองครั้ง “ที่แท้เป็นคนต่ำช้าเช่นเจ้านี่เอง นางคนชั้นต่ำเช่นเจ้า ยังกล้ามาทำลายเรื่องดีๆ ของทุกคน! ดูสิว่าข้าจะตีเจ้าให้ตายหรือไม่”
เด็กน้อยเมื่ออยู่เบื้องหน้าสตรีนางนั้นแล้วตัวเล็กและอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด ท่าทางของนางราวกับทำความผิดเอาไว้ ได้แต่กุมศีรษะของตนเอาไว้แล้วแต่ผู้อื่นจะตบตีด่าทอ นางย่อมรู้กฎของการอยู่ที่นี่ดี หากยิ่งต่อต้านรุนแรงจุดจบยิ่งน่าสมเพชเวทนา ดังนั้นแต่ไรมานางล้วนปฏิบัติตนเช่นถูกตีไม่เอาคืน ถูกด่าทอไม่ตอบโต้
ดูเหมือนสตรีนางนั้นตบปากนางไม่แล้วยังไม่สาแก่ใจ จึงกำมือเป็นหมัดแล้วทุบลงไปบนศีรษะของนาง ทางหนึ่งทุบไปอีกทางหนึ่งด่าทอว่าคนต่ำช้า เด็กน้อยถูกทุบที่บริเวณจมูกหนึ่งหมัดเลือดกำเดาไหลออกมาจากโพรงจมูกสองสายทันที ดวงตาทั้งคู่ของนางแดงก่ำทว่ายังคงไม่กล้าตอบโต้
