“ข้าก็บอกท่านเเล้วหลินน้อย ว่าศิษย์ของข้านั้นล้วนอ่อนด้อยกันทั้งนั้นเลย เฮ้อ” เเขกอาวุโสจ้าวน้ำเสียงปลงอนิจจัง ผู้อาวุโสจ้าวเฟิงเอ่ยจบได้เพียงแปปเดียวนั้นเอง
เจียงหวงในตอนนี้ที่มีพลังปราณสีน้ำตาลเเซมเขียวก็ได้กางมือของเขาตบลงไปบนพื้นดินตรงบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว
“ครืน ๆ” ดินบริเวณนั้นพลันลอยตัวขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ก่อตัวกันเป็นรูปร่างคล้าย ๆ แพ
เมื่อเห็นเช่นนั้นเจียงหวงก็พลันกระโดขึ้นไปยืนอยู่บนนั้น โดยหันหน้าไปทางทิศตรงข้ามกับน้ำตก เเล้วพลันนำมือทั้งสองข้างมาถูกันอยู่ซักพัก พอถูมือเสร็จ จึงยกมือขึ้น ฉับพลันนั้นเอง พลันมีสายลมสีเขียวพัดลอยออกมาจากมือของเขา ดันแพดินของเขาไปอย่างรวดเร็ว เเต่ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นได้ว่ามีปราณสีน้ำตาลเเซมเขียวบาง ๆ ห่อหุ้มเเพดินนั้นด้วยเช่นกัน
“โห เขาคิดจะใช้เเพรวมกับเเรงผลักลมเพื่อขึ้นไปข้างบนนั้นสินะ”
“ข้าว่ามันเป็นไปได้ เเต่ว่าเเรงผลักนั้นต้องมีเพียงพอด้วย”
