“เจ้าเฒ่าจ้าวนี่ ศิษย์ของเขาร้ายกาจมากกว่าที่ข้าคิดเอาไว้ เเต่ศิษย์ของข้าก็จะไม่ยอมน้อยหน้าพวกเขาเช่นกัน” หลินมู่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นอย่างเเรงกล้า คิดว่าศิษย์ของตนเองก็ไม่น้อยหน้าเเน่นอน
ในที่สุดเจียงหวงก็ขึ้นไปถึงด้านบนของน้ำตก เเน่นอนก็เจอเช่นเดียวกันกับฉางกวง เจียงหวงที่คุยกับผู้อาวุโสเสร็จก็เดินมานั่งข้าง ๆ ฉางกวงด้วยท่าทางอ่อนล้าเช่นกัน
ศิษย์ผู้อาวุโสหลินมู่ทั้งสองนั้นก็ไม่ใช่เพียงเเค่คำคุยเท่านั้น ทั้งคู่ก็ผ่านมาไเด้อย่างเฉียดฉิวเช่นกัน
“เอาล่ะ วันนี้ขอจบการคัดเลือกรอบเเรกเเต่เพียงเท่านี้” พอเสียงผู้อาวุโสคุมการสอบดังขึ้น
ฝูงชนที่มามุงดูก็พลันทยอยเเยกย้ายกลับเรือนของตนเอง
ฉางกวงเเละเจียงหวงที่เห็นอาจารย์จ้าวของตนเดินเข้ามาหา ทั้งคู่ก็ยิ้มให้กับอาจารย์อย่างมีความสุข
“พวกเจ้าอย่าพึ่งดีใจไป ยังเหลือรอบ 2 อยู่ ข้าผู้อาวุโสได้กลิ่นตุ ๆ จากการเปลี่ยนเเปลงการสอบ” เเขกอาวุโสสีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งครึมขึ้น
