“รีบไปกันเถอะ” เจียงหวงเอ่ยเสร็จก็ออกเดินในทันที ฉางกวงที่เห็นเช่นนั้นจึงออกเดินตามไปเช่นกัน
ทั้งสองเดินมาจนถึงหน้าน้ำตกประจำสำนัก เห็นเหล่าศิษย์เเละผู้อาวุโสมามุงดูอยู่รอบ ๆ ก็ทำให้ตกตะลึงไปชั่วครู่
โดยปกติเเล้วน้ำตกประจำสำนักนั้นมีความกว้างใหญ่เป็นอย่างมาก คนที่เดินผ่านไปผ่านมาเเม้จะเดินสะเปะสะปะเเต่ก็จะไม่มีวันชนกันอย่างเเน่นอน เเต่ในตอนนี้นั้นรอบ ๆ น้ำตกนั้นผู้คนมากมายหลากหลายมายืนรวม ๆ กันทำให้เเม้เเต่จะเดินก็เป็นไปไม่ได้เลย
เเน่นอนว่าจะต้องเว้นที่ว่างตรงกลางเป็นทางให้ผู้เข้าสอบกับผู้คุมสอบเข้ามาได้ จึงเห็นได้ชัดเจนว่างานสอบคัดเลือกศิษย์สายในประจำสำนักนั้นยิ่งใหญ่มากเพียงใด ฉางกวงกับเจียงหวงที่ไม่รู้ว่าตนเองจะต้องทำเช่นใดต่อดี
พลันมีเสียงตะโกนเสียงหนึ่งที่คุ้นเคยมาจากด้านหลังพวกเขา
“พวกเจ้าทั้งสองมากันพร้อมเเล้วก็ดียิ่ง พวกเจ้าตามข้ามาเลย” เเขกอาวุโสที่วันนี้ดูมีรัศมีความสูงส่งต่างจากวันธรรมดาที่พวกเขาเคยเห็นก็พาศิษย์ทั้งสองของเขาเข้าไปที่ลานหน้าน้ำตกสำนัก ด้วยท่าทีดูน่าเคารพนับถือ
“นั่นมันผู้ใดกัน ดูท่าทางเเล้วคล้ายผู้อาวุโสใหญ่เลยทีเดียว”
