“ไอ้เจ้าผู้เฒ่าจ้าว ถึงเเม้ว่าข้าจะเอาชนะเจ้าไม่ได้ในอดีต เเต่วันนี้ศิษย์ข้าจะต้องเอาชนะศิษย์ของเจ้าอย่างเเน่นอน” หลินมู่น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ จ้องมองไปด้วยเเววตามุ่งมั่น
“หลินน้อยเจ้าเองก็เรียกชื่อข้าไม่ครบนะ ข้าชื่อว่าจ้าวเฟิงต่างหากไม่ใช่ผู้เฒ่าจ้าว” เเขกอาวุโสน้ำเสียงคล้ายเสียใจที่สหายเก่าของตนไม่เเม้อาจจำชื่อของตนได้
“เจ้าเฒ่าจ้าวนี่ เอ่ยอยู่ฝ่ายเดียวเลยนะ ทีเเรกเจ้าก็จำข้าไม่ได้นี่” หลินมู่ครุ่นคิดพลางมองไปยังเเขกอาวุโส หึเจ้าเฒ่าจ้าววันนี้ข้าหลินมู่จะต้องกู้ชื่อเสียงของตนเองคืนมาให้จงได้
ลูกศิษย์ของเจ้าทั้งสองนั้น ข้ามีข้อมูลของพวกเขาไว้หมดเเล้ว ด้วยสายตาวิเคราะห์ของข้าเเล้ว ลูกศิษย์ที่ข้าส่งไปย่อมชนะลูกศิษย์ของเขาอย่างเเน่นอน คิดได้ดังนั้นสีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นยกยิ้มอย่างพึงพอใจ หันไปมองยังเเขกอาวุโสเจ้าเฟิงอย่างเคร่งครึม
“วันนี้ล้างคอรอได้เลย ข้าจะพิสูจน์ให้ผู้คนได้เห็นว่าการสอนของข้านั้นดีกว่าของเจ้า” หลินมู่เอ่ยจบร่างกายก็พลันเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครสามารถสังเกตการเคลื่อนไหวของเขาได้ทันเว้นเสียก็เเต่เเขกอาวุโสจ้าวที่หันไปมองยังทิศทาง ๆ หนึ่งอย่างยกยิ้มไม่เอ่ยวาจาอันใด
