“ผู้อาวุโสหลินมู่รู้จักกับเเขกอาวุโสด้วยหรือ”
“ข้าเองก็ไม่เเน่ใจเรื่องนี้มากนัก เเต่ที่ข้าได้ยินมานั้นเหมือนทั้งคู่จะเคยเข้าสำนักพร้อมกัน ไปไหนไปกันถึงกับเรียกอีกฝ่ายว่าศิษย์พี่ศิษย์น้องกันเลยทีเดียว”
“อ้อเป็นเช่นนี้นี่เอง เเล้วที่เรียกว่าหลินน้อยนั้นมาจากสาเหตใดรึ”
“นั่นน่ะข้าเองก็รู้ไม่เเจ่มเเจ้งนัก เพียงได้ยินข่าวลือว่าทั้งสองเคยเดิมพันเรื่อง ๆ หนึ่งกันไว้เเล้วใครที่เเพ้จะต้องถูกอีกฝ่ายตั้งฉายาให้”
“อ้อเรื่องเป็นมาเช่นนี้นี่เอง เเล้วข้าได้ยินมาอีกว่าทั้งสองหลังจบการเดิมพันก็ไม่สนิทกันอีกเลยใช่ไหม”
“เจ้าเองก็พอรู้อยู่บ้าง เเต่ก็เงียบ ๆ ไว้ล่ะ ถ้าผู้อาวุโสหลินมู่ได้ยินเข้าเขาเอาเรื่องพวกเราเเน่”
เเม้จะกระซิบกระซาบกันเเต่ระดับของหลินมู่เเละเเขกอาวุโสเเล้ว ทั้งสองก็ได้ยินอย่างเเจ่มชัด ฝ่ายเเรกสีหน้าดำคล้ำขึ้นไม่น้อย ส่วนฝ่ายหลังนั้นพยักหน้าเห็นด้วยพึมพำเบา ๆ ว่าเล่าได้ดี ถูกต้องตรงเผง
เมื่อผู้คนที่กระซิบกันสัมผัสถึงบรรยากาศผิดปกติก็พลันเงียบปากตนเองอย่างรวดเร็ว บางส่วนก็รีบอุดปากเพื่อนคนข้าง ๆ ที่กำลังเอ่ยอย่างเมามันเช่นกัน ผู้คนก็หันไปจับจ้องยังคนทั้งสองอยากรู้ว่าเรื่องราวนี้จะจบยังไง
