ด้วยความเหนื่อยล้าที่ไม่ได้หลับเต็มอิ่มเมื่อคืนนี้ เเถมยังต้องไปวิ่งในงานวันนี้อีก ทำให้ฉางกวงเมื่อกลับมาถึงยังเรือนของตนเองด้วยสภาพจะล้มมิล้มเเหล่ ฟุบตัวลงไปบนที่นอนในทันทีที่มาถึง สติวุบเข้าสู่ห้วงนิทราในชั่วพริบตา ฉับพลันไม่ทันไรพอลุกขึ้นมาอีกทีก็ถึงช่วงเช้าของอีกวันเเล้ว
“นี่มันช่างไม่คุ้มค่าเสียเลย” ฉางกวงอยากจะร้องไห้โฮ วันหยุดของเขาทั้งทีเเต่ตัวเขากลับใช้มันไม่คุ้มค่าเลยเสียจริง
“ทำอันใดไม่ได้เเล้ว รีบไปดีกว่า” ฉางกวงรีบสลัดความคิดของตนทิ้ง พลันเตรียมตัวไปยังสมาคมอักขระอย่างเป็นปกติ
เขาจึงรีบเดินเข้าไปด้วยความเร่งรีบ เห็นเจียงหวงกำลังเดินอยู่ด้านหน้า จึงรีบเดินตามไปติด ๆ
“พวกเจ้าทั้งสองพร้อมกันเเล้ว ข้าจะไม่เอ่ยอันใดให้มากความอีก พวกเจ้าเตรียมรับมือ” สิ้นเสียงเเขกอาวุโสการฝึกก็เริ่มขึ้นไปเหมือนเมื่อวันก่อน เเขกอาวุโสพุ่งตัวเข้าหาฉางกวงเเผ่ปราณเข้าไปในร่างของเขาอย่างรวดเร็ว ส่วนทางด้านของเจียงหวงนั้นร่างปุกปุยสีขาวก็กระโจนออกไปเเผ่ปราณใส่เจียงหวงอย่างดุดัน
