“ถึงผลการเเข่งขันนี้พวกข้าจะเเพ้ เเต่เรื่องคู่บำเพ็ญข้าไม่ยอมรับ” จินเยว่น้ำเสียงเด็ดเดี่ยว
สหายจินเยว่อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว มองยังจินเยว่ที่ตอนนี้ดูเหมือนกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง
“คู่ของเเต่ละคนไม่เหมือนกันหรอก ข้ารู้ดีว่าเขาไม่เคยชินการวิ่งในครั้งนี้ เเม้ว่าข้าจะฝืนจนเอาชนะหรือเสมอกับพวกเจ้าได้นั้น ถ้าต้องเเลกกับการที่เขาอาจจะบาดเจ็บข้าก็ยอมพับเก็บเรื่องเเข่งเอาไว้ ข้าไม่คิดว่าด้านความรักข้าจะเเพ้เจ้า”
สิ้นเสียงคุณหนูจินผู้ชมที่ยืนอยู่รอบ ๆ ก็พลันปรบมือ ส่งเสียงดังเซ็งเเซ่ มีบางส่วนด้วยเช่นกันที่มองไปยังฉางกวงด้วยความอิจฉา
“นี่ นางเล่นสมจริงไปหรือเปล่า” ฉางกวงมองไปยังคุณหนูจินอย่างคิดไม่ตก ถ้าเกิดว่านางหลงรักเขาเเล้วเเค่คิดก็ปวดหัวเเล้ว
พอได้ยินเช่นนั้นสหายคุณหนูจินก็พลันเปลี่ยนสีหน้าเป็นยกยิ้ม ปรบมือด้วยเช่นกัน เอ่ยออกมาด้วยความยินดี
“ในที่สุดสหายข้าก็ได้พบกับความรักเสียที เจ้าต้องดูเเลนางให้ดี” สหายคุณหนูจินจ้องมองยังฉางกวงอย่างพิจารณา
