เนื่องจากการฝึกนรกของเขา จึงทำให้เขาหลับลึก ฝันถึงช่วงตอนเด็ก ๆ เห็นชายวัยกลางคนอุ้มเขาอย่างรักใคร่ ข้าง ๆ ชายผู้นั้นคือสตรีรูปร่างอรชรงดงาม ไม่รู้ว่าฉางกวงคิดไปเองรึไม่ เเต่รู้สึกได้ถึงความเย็นที่เเผ่ออกมาจากสตรีคนนี้ “กวงเอ๋อ” ชายวัยกลางคนอุ้มเด็กคนหนึ่งขึ้นมาด้วยความรักใคร่
“ท่านพี่ อย่ารุนเเรงกับเขานัก” สตรีอรชรอดเอ่ยเตือนไม่ได้
“ตุ้ม” ฉับพลันในฝันนั้น ก็เกิดเหตวุ่นวายอลม่านขึ้น มีคนมากมายเข้ามาล้อมยังคนทั้ง 3 พลางเเผ่ปราณไฟสีเเดงส้มที่ดูเเข็งเเกร่ง
อย่างมาก เเรงกดดันที่เเผ่ออกมาเพียงนิดก็ทำให้ฉางกวงอดสั่นสะท้านไม่ได้
“อย่าบอกนะว่านั่น…นั่น” ฉางกวงร่างสั่นสะท้าน เห็นคู่สามีภรรยาเมื่อครู่กำลังถูกพาตัวไป พร้อมกับเปลวไฟขนาดยักษ์โหมกระหน่ำรุนแรง “ท่านพ่อ ท่านเเม่” ฉางกวงตะเบ็งเสียงรีบร่ายพลังปราณของตนอย่างสุดความสามารถ เเม้เขาจะรู้สึกได้ว่าพลังปราณของตนสู้ปราณเปลวไฟนั้นไม่ได้ก็ตาม เเต่ยังไม่ทันที่เขาจะร่ายวิชาเสร็จ “ไม่…” ฉางกวงสะดุ้งลึกขึ้นมาจากเตียงด้วยเหงื่อโซมกาย
ด้านข้างใบหน้าสังเกตได้ถึงคราบน้ำตาที่ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
“มันเกิดอันใดขึ้นกันเเน่กับพ่อเเม่ของข้า ปราณไฟในฝันนั้นเเข็งเเกร
