เอ่ยอันใดมากเพียงกล่าวให้ทั้งสองผ่อนคลายลง อาศัยทีเผลอของทั้งสองนั้นเอง เเขกอาวุโสพลันหยิบตุ๊กตาสัตว์อักขระออกมา วาดอักขระบนอากาศพลันเกิดเส้นสายอักขระจากร่างปุกปุยสีขาวที่เเผ่ปราณสีฟ้าน้ำทะเลเเซมดำ พุ่งไปด้านเจียงหวงอย่างเงียบเชียบ เเขกอาวุโสพลันโยนเเผ่นอักขระที่ดูโบราณเก่าเเก่ออกมา 2 เเผ่น สัตว์ปุกปุยสีขาวนั้นปราณเปลี่ยนไปจากสีฟ้ากลายเป็นปราณเขียวสีน้ำตาลที่ดูมีพลังชีวิตเข้มข้นเป็นอย่างมาก ความเข้มข้นพลังปราณนี้เทียบเท่ากับขั้นครึ่งก้าวเเห่งขอบเขตขยายปราณ สัตว์ปุกปุยปราณสีเขียวน้ำตาลพุ่งเข้าใส่เจียงหวงอย่างรวดเร็ว
ส่วนตัวผู้อาวุโสก็รวบรวมพลังปราณสีฟ้าเเซมน้ำเงินไว้บนฝ่ามือ พุ่งเข้าหาฉางกวงอย่างรวดเร็ว
“ที่ข้าต้องให้สัตว์อักขระเเผ่พลังปราณให้เจียงหวงแทนข้า เพราะว่าปราณของเขายังไม่สูงมากพอ ส่นฉางกวงที่ตอนนี้เข้าใกล้ขั้น 4 เเห่งขยายปราณเป็นอย่างมาก ข้าอาวุโสผู้นี้เชื่อว่าเขารับพลังปราณขั้น 5 ของข้าได้”
ผู้อาวุโสพลันใช้ฝ่ามือที่ห่อหุ้มปราณสีฟ้าเเซมน้ำเงินของตนเเตะลงเเผ่นหลังของฉางกวง ปราณสีฟ้าน้ำทะเลเเผ่เข้าไปอย่างรวดเร็ว
“อ…อ๊าก” ทั้งฉางกวงเเละเจียงหวงที่สัมผัสได้ถึงปราณที่เเผ่พุ่งเข้ามาในร่างกาย เเม้จะ
