“ความเสี่ยงที่มี ก็คือ หนึ่งพลังปราณที่ใช้กระตุ้นจำเป็นต้องเป็นปราณธาตุตรงข้ามกับในร่างกายของผู้ฝึก ในกรณีของพวกเจ้าที่มีปราณมากกว่า 1 ธาตุอยู่ในร่างนั้น การฝึกนี้ทำได้ค่อนข้างยุ่งยาก ถ้าพวกเจ้าใช้ปราณเพียงเเค่ 1 ธาตุดั่งผู้ฝึกปกตินั้น จะส่งผลให้ปราณทั้งสองธาตุของเจ้ามีพลังไม่เท่ากันซึ่งมีผลเเน่นอนในการฝึกฝนในภายหน้า”
ฉางกวงกับเจียงหวงในตอนนี้ตกอยู่ในห้วงความคิดของตนเองจึงพยักหน้าหงึกหงักเเสดงความเข้าใจ
“ข้อสองนั้น การที่จะกระตุ้นพลังปราณในร่างกายของพวกเจ้านั้นจำเป็นต้องใช้ปราณที่มีความเข้มข้นที่สูงกว่าของผู้ฝึกวิชา ฉะนั้นการที่ใส่พลังปราณเข้าไปในร่างนั้นย่อมมีความเสี่ยงที่ร่างกายอาจจะรับไม่ไหว ร่างกายสูญสลายจากภายใน เอาหล่ะหมดเพียงเท่านี้” หลังจากเอ่ยจบเเขกอาวุโสลอบสังเกตสีหน้าทั้งสองอย่างเงียบ ๆ
ฉางกวงที่ได้ยินเช่นนั้น สติที่กำลังล่องลอย อยู่ในห้วงภวังค์พลันกลับมาอย่างรวดเร็วสีหน้าดูมีความลังเลเล็กน้อยลอบมองไปยังด้านเจียงหวง สีหน้าของเจียงหวงนั้นเเม้จะเรียบเฉยดั่งเคย เเต่ถ้าสังเกตดูดี ๆ เเววตาเปลี่ยนเป็นเคร่มครึมขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
