“ท่านอาจารย์ รับมือ!” ฉางกวงร่าย ‘เหมันต์พิโรธ’ อย่างรวดเร็ว ปราณสีขาวในฝ่ามือนั้นควบรวมกันอย่างรวดเร็ว
เเขนเหมันต์ทั้งสองผุดขึ้นมาจากพื้นอย่างรวดเร็ว ฝ่ามือเหมันต์ทั้งสองดูลึกล้ำกว่าในครั้งก่อนๆ เตรียมประกบลงไปบริเวณที่อาจารย์อาวุโสยืนอยู่อย่างเเข็งกร้าว
“วิชานี้ไม่ธรรมดาเลย” อาจารย์สีหน้าเคร่งครึม ร่ายวิชาอภินิหารของตนมาปะทะอย่างฉับพลัน ‘วิ้ง’
อักขระที่วาดบนอากาศทันใดนั้นเอง ก็โค้งงออย่างรวดเร็วกลายเป็นวงเเหวนอักขระโบราณสีฟ้าน้ำทะเล 2 วง มาล้อมรอบตนเอง วงเเหวนคู่นี้เปล่งประกายความลึกล้ำไม่น้อยกว่าวิชาของฉางกวง ฝ่ามือเหมันต์ทั้ง 2 ประกบลงบนวงเเหวนในชั่วกระพริบตาไม่เปิดโอกาสให้ทันหายใจ
‘เคร้ง’ เสียงสนั่นกัมปนาท เกิดประกายไฟขึ้นบนฝ่ามือ ฉับพลันพลังงานในวงเเหวนก็ทะลักเข้าไปในฝ่ามือเหมันต์
ส่งผลให้ฝ่ามือพลันจางลงอย่างรวดเร็ว เเต่วงเเหวนคู่นั้นก็จางลงเล็กน้อยเช่นกัน
‘ตุ้ม’ ฝ่ามือไม่อาจทนปราณสีฟ้าน้ำทะเลได้ไหว จึงสลายหายไปในทันที เเต่วงเเหวนที่ตอนนี้เหลือเพียงเเค่หนึ่งวงก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันนัก
