“อย่าล้อข้าเล่นนะท่านอาจารย์ คนหล่อเท่อย่างข้ายังพอว่า เเต่เจ้าเจียงหวงผู้เงียบขรึมดั่งตอไม้จะไปหาคู่บำเพ็ญมาจากที่ใดกัน” ฉางกวงเอ่ยออกไปโดยไม่ทันคิด ซักพักสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิต ยกมืออุดปากตนเองเเทบไม่ทัน
“อะเเฮ่ม”
“เออ พี่เจียง ข้าเอ่ยหนักไปเเล้ว ขออภัยด้วย เงียบขรึม สุขุมเยี่ยงท่าน เหล่าศิษย์หญิงต้องปิ๊งๆให้ท่านอยู่เเล้ว” ฉางกวงรีบเอ่ยเเก้ตัวอย่างรวดเร็ว สีหน้าร้อนรน
“ข้าถึงบอกพวกเจ้าไง ว่าเงื่อนไขนี้ คงมีเเต่ข้าผู้อาวุโสที่มีครบ” อาจารย์ผู้นี้ถอนหายใจท่าทางเศร้าสร้อยเเต่ท่าทางลำพองใจอย่างปิดไม่มิด
