เวลาก็ผ่านไป 3 วันอย่างรวดเร็ว
“ร่างกายข้า ในที่สุดก็กลับเป็นปกติ อยู่ในสภาพพร้อมรบเต็มอัตราศึกเสียที” ฉางกวงพึมพำอย่างเเผ่วเบา สีหน้าสดชื่นขึ้นไม่น้อย
เเต่เป้าหมายของเขายังไม่เสร็จสิ้น การบรรลุขั้นขยายปราณของฉางกวงในตอนนี้นั้นยังมีระยะห่างไม่น้อยเลย
เนื่องด้วยการที่ฉางกวงบรรลุขั้นเเบบไม่ปกติ ทำให้การบรรลุขั้น 4 ไม่เป็นไปดั่งที่คิดไว้ ถึงเเม้จะปิดด่านฝึกตนผ่านมาได้อีก 7 วันเเล้วก็ตาม “เห็นทีข้าคงจะหวังมากเกินไป การบรรลุขั้นของข้ายังคงไปไม่ถึงขั้น 4 เเน่ถึงเเม้ว่าจะปิดด่านนานกว่านี้ก็ตาม” ฉางกวงตัดสินใจได้เอาเป็นว่างั้นก็ไปหาเป้าหมายที่ทำให้เขาต้องขึ้นมายังเทือกเขาเเห่งนี้ก่อนเลยละกัน ซึ่งก็คือผลหยาดน้ำค้างเหมันต์ 1000 ปี
เขาจึงออกจากถ้ำที่ปิดด่านอย่างรวดเร็ว ความเร็วของเขาตอนนี้ใกล้เคียงกับขั้น 4 เเห่งขยายปราณยิ่งนัก มีความเเตกต่างกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ฉางกวงพุ่งตัวไปอย่างรวดเร็ว ผ่านมาได้ราว 1 ชั่วยามเขาเหลือบไปเห็นต้นที่ดูคุ้นเคย เเต่ขนาดดูใหญ่กว่าที่เคยเห็นมา