“ลำต้นสีน้ำเงินครามที่ดูใหญ่กว่าต้นก่อนหน้านี้ มันต้องใช่เเน่ ผลหยาดน้ำค้างเหมันต์ 1000 ปี” ฉางกวงหยิบผลออกมาจากต้นอย่างรวดเร็ว หยิบมาให้เพียงพอต่อตนเอง เเละเซียนผู้นั้น ใช้เวลาราวครึ่งจิบชา จึงได้ผลมาตามจำนวนที่ต้องการ
“ในที่สุดข้าก็ได้มันมา” ฉางกวงพุ่งตัวอย่างรวดเร็วมุ่งหน้าไปยังทางออกไม่กล้าชักช้าเเม้เเต่น้อย
“ถ้าข้ายังอยู่ในสถานที่บัดซบเยี่ยงนี้ต่อไป ชีวิตน้อยๆของข้าคงเเม้นมิอาจรักษาได้” ยิ่งคิดตามก็ยิ่งพยักหัวกับตนเอง
เเต่ยังไม่ทันจะไปไหนได้ไกล “ฟ่อ…อ” งูยักษ์ราวกับเชือกสีเเดงฉาน พุ่งตัวมาฉกอย่างฉับพลันพลางเเผ่เเรงกดดันที่เทียบเท่ากับขั้น 4 ออกมา
“เจ้าอย่าหวังเลย ข้าทนมามากพอเเล้ว” ฉางกวงร่าย ‘เหมันต์พิโรธ’ โดยไม่รอช้า ฝ่ามือเหมันต์ใส 2 ข้างพลันประกบงูยักษ์อย่างรวดเร็ว
ในการใช้วิชาครั้งนี้นั้น เขารู้สึกว่าใช้พลังปราณในตัวน้อยลงกว่าครั้งที่ผ่านๆ มา ใช้ไปเพียงราวๆ 1 ส่วนเท่านั้น