เเต่ได้เพียงเเค่ครั้งเดียวเท่านั้น เเถมถ้าใช้จนครบเเล้วจะส่งผลให้หยกชิ้นนั้นเเตกสลายไปในทันที
เเล้วถ้าเกิดทางสำนักตรวจสอบหยกประจำตัวขึ้นมาตัวเขาเองก็จะเผชิญกับการตวรจสอบจากทางสำนักซึ่งสร้างปัญหายุ่งยากไม่น้อย
“อ้อ อย่างนี้นี่เอง” ฉางกวงไม่รอช้าหยิบตราหยกประจำสำนักสีขาวน้ำเงินติดอยู่บนอกเสื้อของชายหนุ่มผู้นี้อย่างรวดเร็ว
“เจ้ารู้ได้เยี่ยงไรว่านั่นคือตราหยกของข้า” ชายหนุ่มผู้นี้สีท่าร้อนรน เเววตาตกตะลึงอึ้งค้าง
“ข้าไม่รู้สิเเปลก เจ้าเล่นติดมันไว้บนชุดของเจ้าออกจะเด่นซะขนาดนี้” ฉางกวงจ้องมองด้วยเเววตาคล้ายมองคนโง่
“เอาคืนมานะ สหายมีอะไรค่อย ๆ เจรจากันได้นะ” ชายหนุ่มผู้นี้บีบน้ำตา น้ำเสียงอ้อนวอนราวกับว่าชีวิตเขาผูกไว้กับหยกชิ้นนี้
“ขอบใจเจ้ามาก” ฉางกวงเเสร้งไม่สนใจคำพูดเมื่อครู่ พลันนำหยกสีขาวน้ำเงินมาพิจารณาอยู่ชั่วครู่
