“หึ ถ้าข้าคนนี้ยังไม่บรรลุขั้นที่สูงกว่าเจ้า เกรงว่าเจ้าคงไม่เอ่ยอย่างนอบน้อมเช่นนี้หรอกกระมัง” ฉางกวงจ้องมองกลับด้วยเเววตาเย็นชา
ชายหนุ่มผู้นี้ไม่รู้จะกล่าวตอบเยี่ยงไร ก้มหน้าลงไม่กล้าสบตากับฉางกวง
“เอาหล่ะ ในเมื่อข้านำของที่เจ้าต้องการมาได้เเล้วเจ้าก็ควรที่จะเเสดงความจริงใจของเจ้าออกมา” ฉางกวงจ้องมองไปยังชายหนุ่มที่ถูกหิ้วคอเสื้อด้วยเเววตาข่มขู่
“เออ… เรื่องวิธีการออกไปจากที่เเห่งนี้ไม่ใช่เรื่องยากเลยเเต่เกรงว่าจะมีปัญหาตามมา” ชายหนุ่มผู้นี้กล่าวด้วยน้ำเสียงอยากจะร้องไห้ เเววตาขอร้องอ้อนวอน
“นั่นมันก็เรื่องของเจ้า บอกมาบัดเดี๋ยวนี้” ฉางกวงตวาดด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยว ปล่อยกลิ่นอายของครึ่งก้าวสู่ขยายปราณออกมาอย่างตั้งใจ ตอนนี้เขาโกรธเเล้วจริงๆ การที่เขาเข้าไปเสี่ยงอันตรายเพื่อนำสิ่งของมาเเลกเปลี่ยน เเต่เจ้าหมอนี่ก็ยังคงไม่ยอมเเลกตามสัญญา
“เออ คือว่า…” ชายหนุ่มผู้นี้ก็เล่าออกมาอย่างไม่ปิดบัง คร่าวๆเลยก็คือตัวเขาเองนั้นเป็นศิษย์ของสำนัก ๆ หนึ่งที่อยู่บริเวณใกล้ ๆ เเถวหมู่บ้านนี้ เเล้วทางสำนักของเขาก็จะมีหยกประจำตัวพิเศษที่สามารถเดินทางไปกลับยังมิติเหมันต์นี้กับโลกของฉางกวงได้
