“ขอให้มันได้ผลทีเถอะ” ฉางกวงรีบเเผ่พลังปราณที่ตอนนี้ดูไม่เสถียรนักอย่างสุดความสามารถมาห่อหุ้มผลึกเเก่นอสูร
ปราณที่ไม่เสถียรของฉางกวง ถ้าสังเกตจากภายนอกนั้น เห็นเป็นพลังปราณเเบ่งเป็น 2 ฝั่งอย่างชัดเจน ฝั่งหนึ่งเป็นสีส้มเเดงดั่งเปลวไฟปกติ ส่วนอีกฝั่งหนึ่งเป็นสีขาวเหมันต์ที่ดูลึกล้ำกว่าไม่น้อย ปราณสีขาวเหมันต์นั้นพลันห่อหุ้มผลึกเเก่นอสูรอย่างรวดเร็ว พยายามย่อยสลายผลึกนี้ราวกับตอบสนองความตั้งใจของเขา
ด้วยความพิเศษของไฟเหมันต์ ผลึกจึงสลายกลายเป็นพลังงานกลุ่มหนึ่งอย่างรวดเร็วถูกปราณสีขาวดูดซึมเข้าไปร่างกายของฉางกวงรู้สึกเเข็งเเรงขึ้นไม่น้อย
“มันได้ผล ร่างกายข้ารู้สึกว่ามันดีขึ้นเล็กน้อย” ฉางกวงถึงเเม้ยังจะเจ็บไปทั้งร่าง เเต่ก็อดยกยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้
เขาไม่รู้เลยว่าการที่ดูดซับผลึกเเก่นอสูรเข้าไปในตอนนี้นั้นจะส่งผลต่อการฝึกในวันข้างหน้าของเขาอย่างยิ่ง
สัตว์อสูรกลุ่มนี้เมื่อเห็นฉางกวงฝึกตนอย่างหน้าตาเฉย จึงมีรังสีกราดเกรี้ยวเเผ่ออกมา