“เมื่อครู่ยังเจ็บกว่านี้เป็น 100 เท่าเเค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก” ฉางกวงกัดฟัน จนผ่านไป 1 ชั่วยามอย่างรวดเร็วพลังไฟเหมันต์คล้ายกับยอมรับในตัวเขา
ความร้อนเย็นในตัวเขาจึงหายไปอย่างรวดเร็ว
“เอาหล่ะเจ้าหนุ่มตอนนี้เจ้าก็ตื่นขึ้นไปได้เเล้ว” เสียงปราณจบลงก็เหมือนมีเเรงกระชากบางอย่างดึงให้ฉางกวงมึนงงไปอีกรอบ
ร่างที่นอนบนพื้นนั้นพลันลืมตาขึ้นช้าๆ สีหน้างุนงงเล็กน้อยแปปเดียวก็พลันตั้งสติได้ ทั้งหมดนี้ดูเหมือนจะยาวเเต่เกิดขึ้นภายในช่วงเดียวกับที่สัตว์อสูรจู่โจมเสร็จพอดี
“ร่างกายของข้าตอนนี้เเค่จะลุกก็ยังไม่ไหวเลย ต้องลองเสี่ยงดูสักตั้ง” ฉางกวงเห็นว่าตัวเองกลับมาอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง จึงนำผลึกเเก่นอสูรชิ้นหนึ่งออกมาอย่างรวดเร็ว
