ในขณะที่สัตว์อสูรเหล่านั้นเเผ่เเก่นพลังกายโจมตีฉางกวงอยู่นั้นเอง ในห้วงนิทราของฉางกวง“ที่นี่คือที่ใดกัน” ฉางกวงเห็นเเต่รอบๆเต็มไปด้วยความมืดมิด เดินไปชั่วครู่คล้ายจะสังเกตถึงบางอย่างได้
“ช่างเป็นไฟที่สวยงาม ดูลึกลับยิ่งนัก” ข้างหน้าของฉางกวงเป็นไฟเหมันต์สีขาวกำลังลุกไหม้ เปล่งประกายความเย็นที่ดูคล้ายกับไฟ เเละก็มีบางส่วนที่เเผ่ความร้อนออกมาด้วย เห็นเช่นนั้นสีหน้าของเขาพลันตกตะลึงอึ้งค้างไปชั่วครู่
“เจ้าไม่เห็นจะต้องตกใจขนาดนั้นเลยเจ้าหนุ่ม มาถึงขั้นบททดสอบไฟเเล้วสินะ” เสียงปราณในหัวตอนนี้ดังกึกก้องมากเป็นพิเศษ
“มันคืออันใดรึขอรับ” ฉางกวงเเววตางุนงง มองไปยังไฟสีขาวนั้นอย่างครุ่นคิด
“มันก็คือ การที่เจ้าปลุกพลังไฟเหมันต์ขึ้นมาได้ส่วนหนึ่งเเล้ว การพัฒนาจะเกิดการติดขัดขึ้น จึงต้องทำให้ไฟมันยอมรับเจ้าอย่างเเท้จริง” เสียงปราณในหัวเจือเเววทบทวนความคิดตน
“งั้นรึ เเต่ข้ายังไม่ติดขัดเลยนะ คงเป็นผลมาจากการที่ข้ากินผลลึกลับนั่นอย่างมุทะลุไปสินะ”
ฉางกวงตื่นจากห้วงภวังค์พยักหน้ากับตนเอง พลางเอามือไปเเตะยังไฟเหมันต์สีขาวนั้นอย่างหลงใหล
ฉับพลันนั้นความเย็นเเละร้อนได้เข้ามาในตัวของเขา พยายามกัดกร่อนเขาอย่างช้าๆ
