งกายคลุ้มคลั่งขึ้นมา ราวกับว่ามันต้องการผลๆ นั้นเป็นอย่างยิ่ง
“ปราณไฟเหมันต์ของข้าไม่เคยเป็นเยี่ยงนี้มาก่อนเลย เเม้เเต่ผลหยาดน้ำค้างเหมันต์ก็ไม่มีปฎิกิริยาเช่นนี้ ” ฉางกวงตกอยู่ในห้วงภวังค์
เขาหารู้ไม่ว่าต้นเถาสีฟ้าสลับขาวปรอทนี้ต่างหากจึงเป็นสมบัติที่เเท้จริงของเทือกเขานรกเหมันต์เเห่งนี้ มันคือเถาในตำนานที่เเม้เเต่ว่าระดับที่เหนือกว่าขั้นเสถียรปราณมาเห็นเข้าก็คงเกิดความละโมบอย่างห้ามไม่ได้ ชื่อของมันก็คือ เถาเหมันต์ทลายฟ้า ว่ากันว่า คนธรรมดาที่ได้กินมันลงไปสามารถกลายเป็นผู้ฝึกตนขั้น 3 เเห่งจุดปราณได้ในทันที
เเน่นอนว่าฉางกวงย่อมไม่รู้จักมัน เเต่เขาก็รู้ได้ถึงความไม่ธรรมดาของมัน
“เเฮ่” เสียงฝีเท้าหลายกลุ่มเดินเข้ามาล้อมยังบริเวณที่ฉางกวงอยู่ เเรงกดดันเเก่นพลังกายที่เหนือกว่าขั้น 6 หลายกลุ่มกำลังเข้ามาด้วยความโกรธเกรี้ยว ฉางกวงสีหน้าซีดเซียว รีบหลบหนีออกไปโดยพลัน สัตว์อสูรที่กลิ่นอายเหนือกว่าขั้น 6 นั้นคล้ายจะสัมผัสการคงอยู่ของฉางกวงได้ เเต่มันก็ไม่เเม้เเต่จะเหลือบมามองเขาเลย ในสายตาของมัน ฉางกวงก็คือมดตัวหนึ่ง ความสนใจของมันมุ่งไปกลิ่นอายที่เหนือกว่าขั้น 6 ตนอื่นๆ พลังงานกดดันไร้รูปร่างคล้ายจะปะทะกันใ
