สุข พอคิดได้ว่าอายุของต้นนี้คงไม่ถึงที่กำหนดเนื่องด้วยลำต้นของมันดูเล็กกว่าที่ในหนังสือภาพบรรยายไว้
สีหน้าเปลี่ยนเป็นเสียดาย คอตกอยู่ชั่วครู่พลันตั้งสติได้ จึงเดินไปต่อโดยที่ไม่ลืมเก็บผลไว้บางส่วนเผื่อต้องใช้ในอนาคต
หลังจากเดินมาได้อีกครึ่งจิบชา เขาก็เห็นเเสงเปล่งประกายสีฟ้าสลับขาวปรอทอยู่ไกลๆ รังสีที่สัมผัสได้รู้สึกถึงความพิเศษที่มากกว่าต้นหยาดน้ำค้างเหมันต์เมื่อครู่ราว 100 เท่าได้
“มันต้องเป็นต้นที่พิเศษกว่าต้นที่ผ่านๆมาอย่างเเน่นอน” ฉางกวงเดินตามเเสงเปล่งประกายฟ้าสลับขาวไปพลางยกยิ้มลำพองในว่าตนเองช่างโชคดียิ่งนัก
“ทำไมข้าเช็คดูจากสมุดภาพเเล้วไม่เห็นมีเลยหล่ะ ดูยังไงมันก็ต้องเหนือกว่าต้นหยาดเหมันต์เเน่นอน” ฉางกวงเดินมาถึงก็พลันเห็นต้นๆหนึ่งเถาของมันเปล่งประกายสีฟ้าสลับขาวปรอท ลวดลายที่สลับกันดูคล้ายตัวอักขระโบราณเก่าเเก่ไม่น้อย ผลของมันดูดูดดึงอย่างยิ่วยวดที่ใครก็ตามมาเห็นก็คงอดที่จะกลืนน้ำลายอย่างเสียมิได้ จ้องมองด้วยความงุนงงในสายตา เเต่ในใจก็มั่นใจเป็นอย่างมากว่าต้นนี้มีความพิเศษมาก ไม่รอช้าเขาก็เก็บผลของมันมาอย่างรวดเร็ววินาทีที่เขาสัมผัสกับผลนั้นเอง เขารู้สึกถึงปราณไฟเหมันต์ในร่า
