หลังจากที่เขาฟังรายละเอียดคร่าวๆเกี่ยวกับเซียนผู้นั้น เขาก็ได้เอ่ยขอบคุณด้วยท่าทางซาบซึ้ง พลางเอ่ยร่ำลาจากคนทั้งสอง
ออกเดินทางไปยังที่อยู่ของเซียนผู้นั้นในทันที พอเดินมาได้ซักพัก
สังเกตเห็นเรือนหลังค่อนข้างใหญ่กว่าหลังอื่นๆ ดูสวยงามปราณีตเปล่งประกายดั่งเพชรนิลจินดาเมื่อเปรียบเทียบกับบ้านบริเวณรอบข้าง ให้ความรู้สึกว่าผู้ที่อยู่อาศัยในสถานที่เเห่งนี้นั้นต้องไม่ธรรมดาเป็นเเน่
“ท่านเซียนขอรับ ผู้น้อยฉางกวงศิษย์สำนักทวนธาราขอเข้าพบ” ฉางกวงกล่าวหน้าประตูเรือนชั้นนอกด้วยความนอบน้อม
ไม่มีการตอบรับจากภายในเรือน ฉางกวงยืนรอมาได้ประมาณหนึ่งจิบชาพลันมีเสียงดังขึ้นมา
“ศิษย์สำนักทวนธารางั้นรึ ข้าไม่เห็นเคยจะได้ยินเลย บอกเหตุผลดีๆมาซักข้อซิ ที่ข้าต้องออกมาพบเจ้า”
“เออ ผู้น้อยอยากได้คำชี้เเนะบางเรื่องซักเล็กน้อย ข้าน้อยสามารถตอบสนองความต้องการของผู้อาวุโสได้ขอรับ”
