“โชคดีที่ข้าบังเอิญไปอ่านเจอวิธีการลบร่องรอยในสมาคมอักขระเข้า” นึกถึงตอนที่เปิดอ่านหนังสือเล่มหนาๆนั้นเข้า รู้สึกภาคภูมิใจในตนเองไม่น้อยในความรู้ของตน เริ่มวาดอักขระที่จำได้เป็นวงล้อมรอบบริเวณที่เขาจะนอนพัก ความอันตรายที่รู้สึกได้ลดลงไปเล็กน้อย
วงอักขระที่ฉางกวงวาดขึ้นมานั้นมีคุณสมบัติคร่าวๆในการลบร่องรอย โดยกลิ่นก็คือหนึ่งในนั้น สิ่งนี้ส่งผลต่อการหาเหยื่อของสัตว์อสูรโดยตรง เนื่องจากสัตว์อสูรส่วนใหญ่บริเวณนี้มักจะใช้กลิ่นเพื่อบอกถึงความเเข่งเเกร่งของเจ้าของนั้น
ถ้ากลิ่นอายใกล้เคียงกัน พวกมันก็ไม่ลังเลเเม้เเต่น้อยที่จะสู้กับอีกฝ่ายเพื่อปากท้องของตน
ฉางกวงนำเหมันต์รอบๆมาก่อเป็นรูปทรงกลมๆให้พออยู่อาศัยได้
“ วันนี้ข้าคงไม่ต้องหาอาหารเเล้ว” เขาเหลือบมองเนื้อสัตว์อสูรขนปุยที่อยู่ในย่ามของตน ฉางกวงถึงเเม้ว่าจะหวาดกลัวอยู่บ้างเเต่ก็จำเป็นต้องเก็บมาในสถานการณ์ที่ยากจะหาอาหารจากรอบตัวได้ หลังจากกินเสร็จ เขากำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทรานั้นเอง
“โบร๋ว” เสียงฝีเท้านับ 10 กำลังเดินเข้ามาใกล้ยังบริเวณที่พักของฉางกวง สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นมาในทันที