“ขอบใจเจ้ามากนะ” ฉางกวงยิ้มให้เด็กหญิงผู้นี้พลางพยักหัว ไม่ทันไรหัวตกลงไปบนเตียง เข้าสู่ห้วงนิทราในสภาพเช่นนั้นในทันที
“พี่ชายท่านต้องรีบฟื้นนะ” เด็กหญิงมองไปยังฉางกวง สีหน้ายกยิ้มกล่าวด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา พลันค่อยๆ เเง้มประตูออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ