หลังจากฝึกเสร็จทั้งคู่ก็เเยกย้ายไปเตรียมพร้อมในส่วนของตนเอง โดยฉางกวงกับเจียงหวงนั้นสบายที่สุดเลยรีบพักผ่อนอย่างรวดเร็ว
ส่วนด้านคุณหนูจินนั้น ก็ทั้งปรุงยาเพิ่ม เเละซื้อยามาเพิ่มอีกไม่น้อย วันนั้นทั้งวันหัวหมุนมือเป็นระวิง กลับเรือนด้วยสภาพโซเซ หน้าซีดไม่น้อย ด้านเฉินเฟยนั้นก็นั่งสลักค่ายกลคร่าวๆ มีคนที่จ้างมาช่วยไม่น้อย เนื่องจากเขาคิดว่าควรเตรียมไว้พอสมควรเผื่อกรณีฉุกเฉิน
เเถมค่ายกลบางประเภทยากที่จะสลักคนเดียวได้ จึงยุ่งทั้งวันเช่นกัน วันนี้เนื่องจากทั้งคู่นั้นมีภารกิจในวันรุ่งขึ้น
สมาคมค่ายกลกับสมาคมปรุงยาจึงให้ทั้งคู่ลาได้เป็นกรณีพิเศษ เห็นจะมีเเต่ฉางกวงกับเจียงหวงที่ไม่ได้สิทธิ์ในการลาครั้งนี้
วันรุ่งเช้ามาถึง ทุกคนตกลงไว้ว่าจะนัดกันที่ค่ายกลเคลื่อนย้ายของสำนัก
ฉางกวงพอตื่นขึ้นมาก็รีบเร่งไปยังจุดนัดหมายในทันที พอมาถึง ก็เห็นทุกคนมากันพร้อมเพรียงเเล้ว
“พวกเจ้านี่มากันเช้ากันจริงๆ ข้าว่าข้ามาเร็วเเล้วนะ” ฉางกวงมองไปยังกลุ่มตนเเววตาประหลาดใจ
“มากันครบเเล้ว งั้นออกเดินทางไปกันเถอะ” คุณหนูจินมองสบตากับฉางกวงชั่วครู่พลันหันไปทางอื่น
เจียงหวงกับเฉินเฟย พยักหน้าตอบในเวลาไล่เลี่ยกัน
