เจ้าบรรพกาล?”
ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะเทือนใจ ในชาติก่อนเขาเคยเข้ามาในดินแดนลึกลับนี้มาก่อน
ที่นี่ราวกับโลกที่ถูกลืม แม้จะซ่อนความลับมากมาย แต่กลับไม่เหมาะแก่การฝึกฝน ผู้คนจึงหลีกเลี่ยงที่จะมาเยือน
“ซูเฉิน ที่นี่คือทุ่งรกร้างไม่มีสิ้นสุด ถ้าไปทางทิศตะวันออกหลายพันลี้ จะถึงภูเขาเทพโบราณ! บนยอดเขาเทพโบราณสามารถรับรู้พลังแห่งกฎฟ้าดินได้ชัดเจนยิ่ง หากท่านลั่วเสวียนเลือกฝ่าด่านนักบุญในดินแดนลึกลับนี้ นางจะต้องอยู่ที่ภูเขาเทพโบราณแน่นอน!”
เฉินเชียนซุนชี้ไปทางทิศตะวันออกกล่าว
ที่นั่น ท่ามกลางช่องว่างอันมืดมิด เมฆดำหมุนวนอย่างดุดัน สามารถเห็นเงาภูเขาศักดิ์สิทธิ์สูงตระหง่านทะลุฟ้าได้เลือนราง
ครืน!
ทันทีที่เฉินเชียนซุนพูดจบ เสียงฟ้าคำรามดังกึกก้องจากช่องว่างเบื้องหน้า พลังแห่งฟ้าดินเอ่อล้น พร้อมกับปรากฏการณ์ประหลาดที่น่าหวาดกลัวปรากฏขึ้น
“นี่มัน…ทัณฑ์สวรรค์?! อาจารย์อยู่ที่ภูเขาเทพโบราณจริงๆ และกำลังฝ่าด่านอยู่! ไปกัน!”
ดวงตาของซูเฉินเปล่งประกายแสง พลังฟ้าคำรามนั้นคล้ายกับหายนะที่เขาเคยประสบมาก่อน
นั่นคือทัณฑ์สวรรค์แน่นอน
การฝ่าด่านในดินแดนลึกลับนี้ แสดงว่าลั่วเสวียนกำลังทะลวงไปสู่ระดับนักบุญอยู่!
ฟิ้ว! ฟิ้ว!