พอผ่านไปได้ 1ชั่วยาม การบรรยายจึงจบลง สีหน้าผู้ที่ฟังบรรยายล้วนอ่อนล้า
มีความสงสัยเเละมึนงงอยู่ในเเววตา “การบรรยายวันนี้ ไม่มีอะไรที่ยากเลยสำหรับข้า บางคำก็คล้ายคลึงกับ
ภาษาที่ข้าใช้ประจำตอนอยู่ในหมู่บ้านพฤกษาเมฆา” ฉางกวงเดินออกมาด้วยความมั่นใจ
เจียงหวงเองก็เดินออกมาเช่นกัน ถึงภายนอกจะดูเรียบเฉย เเต่ถ้าคนที่รู้จักกับเขา จะสังเกตได้ถึงความตื่นเต้นเล็กน้อยของเขา
“เรียนวันนี้เป็นเช่นใดบ้าง พี่เจียง” ฉางกวงมองไปยังเจียงหวง เห็นดังนั้นเจียงหวงตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ก็ดี”
“เจ้านี่ก็ยังคงเย็นชาคงเส้นคงวาเสียจริง” ฉางกวงได้ยินคำตอบจึงพยักหน้าให้ พลันเดินกลับไปยังเรือนของตนเอง
โดยมีเจียงหวงที่เดินตามมาติดๆ ด้วยสีหน้าที่ไม่เต็มใจ “ถ้าไม่ใช่เรือนข้าอยู่ใกล้เจ้าขี้ขลาดนี้ ข้าคงไม่เดินเฉียดเลยด้วยซ้ำ”