เช้าวันรุ่งขึ้นนั้นเอง
สุริยาทอแสงเเรกของวัน ดังเช่นเคย สกุณาร้องขับขานเป็นท่วงทำนอง
เมฆาลอยอ้อยอิ่งดังหยอกเหย้ากับนภา พฤกษาพากันเริงร่ายามต้องลม
“วันนี้ก็ช่างเป็นเช้าที่สดใสเสียนี่กระไร” ฉางกวงหลังจากลุกขึ้นจากที่นอน พลันยืดเส้นยืดสายสวมอาภรณ์ที่ดูใหม่ อย่างหาได้ยาก
“วันนี้เป็นวันประกาศเข้าสำนัก ข้าย่อมต้องสวมอาภรณ์ให้ดูพิเศษกว่าธรรมดา…”
ฉางกวงพึมพำขณะที่กำลังออกจากบ้านอย่างอารมณ์ดี พลันคิดขึ้นมาได้ว่า เจ้านายหน้าที่ดินไม่เห็นนำโฉนดที่ดินมาหาตนเลย… จึงขมวดคิ้วเล็กน้อย “เดี๋ยวรอข้าไปคัดเลือกเข้าสำนักเสร็จต้องลองไปสอบถามดูเสียเเล้ว”
เดินข้ามสะพานกั้นเขตอย่างเช่นเคย ตรงไปยังที่จัตุรัสกลางเมือง สถานที่ๆ จวนเจ้านครตั้งอยู่ พอเดินมาถึงตรงจัตุรัสกลางนครส่วนกลางลำตัว จึงเห็นตรงกลางนั้น มีผู้คนกลุ่มหนึ่งที่มาเฝ้าคอยอะไรบางอย่าง พอสบตากับฉางกวง ก็พลันเข้าใจกันได้ทันทีว่ามีวัตถุประสงค์เดียวกัน
ฉางกวงสังเกตเห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาทั้งซ่งหยวน เฉินเฟย เจียงหวง เเละคุณหนูจินยืนอยู่รวมกับกลุ่มคนด้วย จึงรู้สึกดีภายในใจ ว่าอย่างน้อยก็มีคนรู้จักอยู่ด้วย… เเม้ว่าจะไม่สนิทสนมกันมาก่อนก็ตาม
