พอกลับมาจากภวังค์ก็เดินเข้าไป ยืนใกล้ๆกับ 4 คนดังกล่าว พอทั้ง 4 สังเกตเห็นฉางกวงก็มีท่าทีเเสดงออกเเตกต่างกันไป
“พี่ฉาง วันนี้ท่านเเต่งอาภรณ์ดูดีเสียจริง” ซ่งหยวนกล่าวพลางยิ้มตอบฉางกวงอย่างเช่นเคย เฉินเฟยที่ยืนอยู่ข้างๆพยักหัวให้เป็นการทักทาย ตรงข้ามกับคุณหนูจินที่สีหน้าเดี๋ยวคล้ำเดี๋ยวเขียว เขินอายไม่พูดไม่จาเอาเเต่จ้องมองมายังฉางกวงอย่างประเมินเขา ส่วนเจียงหวงก็ยังมีท่าทีเฉยชาดังปกติ จ้องเล็กน้อยก็มองผ่านฉางกวงไปไม่สนใจอีก
“เจ้านี่ก็เย็นชาอีกเช่นเคย… เเต่บุคลิกเขาก็ดูเป็นผู้ใหญ่ไม่น้อย” ฉางกวงมองสบตากับเจียงหวงเสร็จก็หันกลับมา จ้องไปยังหน้าจัตุรัสอย่างรอคอย
ผ่านมาได้ 3 ก้านธูป
“ฟึ่บ” มีผู้เฒ่าผู้หนึ่งปรากฎตัวขึ้นหน้าจัตุรัสโดยที่ไม่มีใครทันสังเกตเห็น ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถบอกได้ว่าการเคลื่อนไหวของผู้เฒ่าผู้นี้มาจากทิศทางใด ผ่านมาซักพักเริ่มมีคนสังเกตเห็นสิ่งผิดปกตินี้ พากันจ้องมองไปยังจุดที่ผู้เฒ่ายืนอยู่อยู่ ความตะลึงอยู่ในสีหน้าของพวกเขา ดวงตาเบิ่กถลน
