พอเริ่มมีสายตาจำนวนมากจ้องมองมายังทางนี้มากขึ้นเรื่อยๆ ผู้เฒ่าจึงกระเเอมขึ้น “เอาหล่ะ พวกเจ้าที่มาอยู่ ณ ที่เเห่งนี้ ข้าคงไม่ต้องมากวาจาอีก ใครมีเหรียญทองเเดงจงเดินขึ้นมาชูเหรียญให้ข้าดู ข้าจะตัดสินให้อีกที”
เสียงดังจอแจ เซ็งเเซ่ดังขึ้นในกลุ่ม ทันใดนั้นมีคนใจกล้าในกลุ่มเดินขึ้นมาข้างหน้า พลันชูเหรียญทองเเดงขึ้น ผู้เฒ่าพิจารณาเหรียญทองเเดงอยู่ชั่วครู่ จึงมองไปยังคนผู้นั้น ถอนหายใจกล่าว “น่าเสียดายยิ่งนัก เหรียญเจ้าถ้าเห็นชัดมากกว่านี้อีกนิดจึงจะผ่าน เจ้าสามารถกลับไปลองรวบรวมสมาธิให้เหรียญทองเเดงนี่ผ่านได้ ตราบใดที่ยังไม่หมดเวลาในอีก 2ชั่วยาม เอาหล่ะคนต่อไป…”
คนผู้นั้นได้ยินเช่นนั้นสีหน้าจึงไม่ค่อยดี เเต่ก็รีบจากไปอย่างรวดเร็วเพื่อลองอีกครั้ง
คนที่ 2 พลันเดินขึ้นมาอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก เเต่ก็ชูเหรียญเเดงขึ้น ผู้เฒ่าเหลือบมองยังเหรียญทองเเดงเพียงชั่วครู่ จึงหันกลับมามองยังเจ้าของเหรียญนั้น พลางกล่าวอย่างดุดัน “เหรียญเจ้านี่ดูเเทบไม่มีประกายเลยนะ เจ้าเห็นว่าผู้อาวุโสผู้นี้มาคัดเล่นๆรึไร ! กลับไปซะ ปีหน้าเจ้าค่อยมาใหม่”
