“ทำไมมันยังไม่เรืองแสง ข้าว่าข้าคิดถูกนะ… ลองต่ออีกละกัน”
ฉางกวงรู้สึกเมื่อยเล็กน้อย จึงเปลี่ยนมือที่กำเหรียญสลับกับมือที่ซ้อนอยู่ด้านบน ขยับขาเล็กน้อย พลันตั้งสมาธิเพ่งความสนใจไปยังเหรียญทองเเดงในมือต่อไป
ผ่านมาอีก2ชั่วยาม เขารับรู้ได้ถึงความร้อนที่มาสัมผัสกับฝ่ามือของเขา จึงรีบคลายมือออกมา มองไปยังเหรียญทองแดงที่ตอนนี้ดูเเวววาว ตรงร่องเหรียญที่เป็นภาพสลักรูปคนบำเพ็ญเพียรนั่งสมาธิขวางธารา บัดเดี๋ยวนี้มีประกายสีแดง ดูเลือนลาง เเต่ถ้าสังเกตดูดีๆจะพบได้ว่า นอกจากที่ธารานั้นจะมีประกายสีเเดงเเล้ว เเต่ยังมีประกายสีขาวเเบบเลือนลาง เเทบมองไม่เห็นเลยเช่นกัน
“เอาละเท่านี้ข้าก็พักผ่อน เตรียมตัวในวันพรุ่งนี้อย่างเต็มที่ได้เสียที” ฉางกวงพลางดับไฟ เอนตัวลงที่นอน