ฝ่ามือที่ชนกับม่านสีทองเริ่มจางหายไป ม่านสีทองก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย พอฝ่ามือหายไปหมด ม่านสีทองปรากฎรอยเเตกร้าว
‘มรรคาไม่มัวหมอง’ ซ่งหยวนพึมพำเสร็จพลันมีพลังงานจำนวนมากถูกดึงมาจากม่านสีทอง ม่านพลันสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว รวมเป็นเส้นสายสีทองเส้นหนึ่งพุ่งไปหาเฉินเฟยอย่างรวดเร็ว
จะหลบก็หลบไม่ทันเเน่นอน เฉินเฟยโดนเข้าไปจังๆ ไหล่ขวาพลันปรากฎรูขึ้นมารูหนึ่ง โลหิตไหลริน เห็นดังนั้นเฉินเฟยจึงขอยอมเเพ้ สีหน้าไม่เต็มใจอย่างชัดเจนแฝงความจนใจ
“ขอบคุณพี่เฉินที่ออมมือให้เเล้ว” ซ่งหยวนพูดพลางยิ้มอบอุ่นหันมองไปยังผู้ชม
มีเสียงตะโกนจากผู้ชมด้วยความตื่นเต้น ยังไม่มีผู้ใดนึกขึ้นเลยว่าม่านสีทองมันคืออะไร
เว้นเสียเเต่
“อย่างที่คิดไว้ 3 ตระกูลใหญ่เป็นตระกูลเซียนจริงๆด้วย
ข้าคิดไม่ผิด สนามประลองถ้าสามารถชนะได้คงได้เหรียญมาเเน่ๆ เเต่ก็คงจำกัดรางวัลไว้
ถ้าไม่เช่นนั้น 3 ตระกูลเซียนจะลงเเข่งงานประลองนี้กันทำไม” ฉางกวงจ้องมองจนจบการประลอง สายตาก็ล้ำลึกขึ้น
