ระหว่างเดินทางนั้น ฉางกวงพบเจออุปสรรคมากมาย ทั้งสภาพอากาศเอยสัตว์ดุร้ายเอย เเต่เขาก็ผ่านมาได้ด้วยความมั่นใจเเละเเน่วเเน่
เส้นทางที่ออกจากป่านั้นมีเป็นทางสายเล็กๆ ทอดยาวไปด้านหน้า ช่วงเเรกๆ ของทางนั้นดูเหมือนป่าพฤกษาเมฆาปกติ พอผ่านมาได้ซักพักนั้น สังเกตได้เลยว่าต้นไม้เริ่มหนาเเน่นน้อยลง ทางเริ่มสว่างกว่าป่าทางด้านหลังเล็กน้อย
เดินไปเรื่อยๆ จนผ่านมาได้ 2วัน ระหว่างทางนี้ เขาอาศัยปีนต้นไม้ สร้างห้างเล็กๆ ไว้ วันที่ฝนตกเขาก็ลำบากเพิ่มอีกหน่อยสร้างที่บังฝนอย่างง่าย จากไม้ไผ่ในกระเป๋าที่ลุงจินเตรียมมาให้เขา ส่วนเนื้อลุงจินเตรียมเป็นเนื้อโคเเห้ง โรยเกลือ เพียงพอใน 2วัน
ทำให้เขาเดินทางครั้งนี้ไม่ยากลำบากนัก
“ในที่สุดก็ถึงเเล้วสินะ…” ทิวทัศน์ข้างหน้าคือนครที่มีความเจริญรุ่งเรือง บ้านทรงจีนโบราณเรียงกันเป็นเเถวๆ อย่างเป็นระเบียบ กลางนครมีจวนหลังใหญ่โตหรูหราวิจิตรตระการตา มีน้ำเเม่เเทรกหลายเส้นสาย รอบๆ ตัวเมือง มีผู้คนเดินขวักไขว่ บรรยากาศครึ้นเครง
