“เซียนเท่านั้นจึงจะมีพลังปราณ โลกใบนี้กว้างใหญ่นัก ในสายตามนุษย์ธรรมดา เห็นเเค่จุดเล็กๆเท่านั้น
เเต่ถ้าเจ้าเป็นเซียน เจ้าจะเห็นความยิ่งใหญ่ของโลกที่เเท้จริง
ตัวข้าเองนั้นก็ไม่กล้าพูดหรอกว่าตัวเองรู้จักโลก
เเต่นอกป่าเเห่งนี้ข้ารู้จักเเน่นอน”
ลุงจินถอดถอนหายใจ พลางมองมายังฉางกวง
“ท่านลุง เเล้วนอกป่านี้มีอะไรหรือ หรือว่านอกป่านั้นจะเต็มไปด้วยเซียน”
ฉางกวงตาเเวววาวเป็นประกาย ท่าทางสนใจใคร่รู้
“นอกป่านั้น ก็จะเป็นนครเเห่งหนึ่ง นครเเห่งนี้มีเจ้าเมืองคอยปกครองมนุษย์ธรรมดาหน้าฉาก
เเต่หลังฉากนั้น ผู้ที่ปกป้องเหล่ามนุษย์ก็คือเซียน เหล่าสำนักเเละตระกูลทั้งหลาย ”
ลุงจินลูบหนวดเครา เเววตาเหมือนรำลึกอดีต
