สึกหนักใจไม่น้อย หัวใจราวกับถูกหินก้อนใหญ่กดทับ
“วันพรุ่งนี้เสด็จพ่อเรียกตัวเจ้าไปเข้าเฝ้า แต่หากร่างกายของเจ้ายังไม่แข็งแรง เช่นนั้นข้าจะอธิบายกับเสด็จพ่อเอง”
หลงเทียนอวี้ที่อยู่ด้านหลังเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
หัวใจของหลินเมิ้งหยากระตุกเร็วขึ้นเล็กน้อย แม้นางจะเคยแอบเข้าไปในตำหนักของฮ่องเต้และลอบมองพระองค์อยู่หนหนึ่ง แต่การเข้าเฝ้าอย่างเป็นทางการนี่นับเป็นครั้งแรก
ฮ่องเต้แห่งต้าจิ้นไม่เหมือนเฉินเปี่ยวเกอที่ยอมรับอุปนิสัยเอาแต่ใจของนางได้ ดังนั้นหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายจึงพยักหน้าลง
“ได้เพคะ พรุ่งนี้พวกเราไปถวายพระพรเสด็จพ่อด้วยกันเถิด”
สีของท้องฟ้าเข้มขึ้นแล้ว ทั้งสองอิงแอบแนบชิด แม้พรุ่งนี้จะต้องเข้าถ้ำพยัคฆ์วังมังกร แต่วันนี้พวกเขาพอใจกับการได้จับมือกันและกัน
