หยุนโจวถูกทำลายลงแล้ว ราษฎรอยู่อย่างไม่สงบสุข รากฐานของตระกูลเหล่านั้นจะต้องสั่นคลอนอย่างแน่นอน
พายุถาโถมมาอีกครา นี่เป็นเวลาอันดีในการสร้างความปั่นป่วนของพวกไท่จื่อ
แม้ตอนนี้อาการประชวรของฮ่องเต้จะดีขึ้น แต่ถึงกระนั้นคนที่สามารถเชื่อใจได้ก็มีเพียงน้อยนิด
พวกตระกูลใหญ่ที่สามารถพึ่งพิงได้ก็ถูกขัดแข้งขัดขา ดังนั้นคนที่ฮ่องเต้ยังเชื่อใจได้จึงแทบไม่เหลือแล้ว
ตอนนี้โรคระบาดยังไม่สามารถควบคุมได้ ราษฎรย่อมรู้สึกโกรธเกรี้ยวคนในราชสำนัก
ไท่จื่อคงกำลังรอเวลาเพื่อปลอบโยนดูแลราษฎร เมื่อถึงเวลานั้นก็ไม่มีสิ่งใดสามารถหยุดยั้งเขาได้อีกแล้ว
ปาหินครั้งเดียวนกตายสามตัว ทั้งที่ตนเองเป็นปีศาจ แต่กลับเสแสร้งแกล้งเป็นนักบุญ
เพื่อขึ้นครองบัลลังก์มังกรแล้ว ไท่จื่อสามารถลงมือได้ทุกวิธี
“ข้าเองก็เดาไว้เช่นนั้น เขาเองก็เป็นคนเมืองต้าจิ้น แต่เพื่อตำแหน่งฮ่องเต้ เขาถึงกับยอมลงมือโดยไม่สนวิธีการเช่นนี้ !”
เปล่งเสียงเดือดดาลเปี่ยมโทสะ น้อยครั้งนักที่หลงเทียนอวี้จะมีโทสะมากมายถึงเพียงนี้
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม หลงเทียนอวี้ยังคงมองไท่จื่อเปรียบดั่งพี่น้อง
ทว่าตอนนี้ความรู้สึกเหล่านั้นมลายหายไปในพริบตาเพราะการกระทำของไท่จื่อในคราวนี้
“
