มิใช่เพียงไท่จื่อคนเดียวหรอกเพคะ พระองค์ไม่สังเกตหรือว่าวิธีการที่เขาใช้คล้ายกับยาเซินเซียนซ่านที่ใช้เล่นงานพระองค์ ?”
ตอนนี้หลินเมิ้งหยามั่นใจแล้วว่าทุกสิ่งทุกอย่างเหล่านี้ล้วนมีกลุ่มจู๋หลงอยู่เบื้องหลัง
มีเพียงกลุ่มคนลึกลับเหล่านี้เท่านั้นที่สามารถทำเรื่องโหดเหี้ยมอำมหิตเช่นนี้ได้
ชีวิตของราษฎรในสายตาของพวกเขามิต่างอันใดจากต้นหญ้า
“ข้าเองก็คิดเช่นนั้น มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่สามารถสร้างสิ่งที่มีผลร้ายต่อมนุษย์ เกรงว่าต้าจิ้นเองก็คงหนีไม่พ้น”
อยู่ๆ เขาก็รู้สึกราวกับว่าร่างกายกำลังไร้เรี่ยวแรง
แต่เขาเก็บซ่อนความรู้สึกอ่อนล้าเอาไว้ในใจ ความมุ่งมั่นมิย่อท้อขับไล่ความอ่อนแอในใจออกไปจนหมดสิ้น
กลุ่มจู๋หลงลึกลับซับซ้อนแล้วอย่างไรเล่า ? เขามีความอดทนมากพอที่จะขุดรากถอนโคนพวกเขาออกมาให้หมด
จากนั้นเขาจะตัดรากออกจากลำต้นจนทำให้พวกเขาไม่อาจดูดซึมสารอาหารเข้าไปหล่อเลี้ยงได้อีก พวกเขาจะต้องไม่มีวันทำร้ายใครได้อีกต่อไป
ต่อให้พวกเขาเก่งกาจมากสักเพียงไหน แต่ต้นไม้ที่ขาดรากย่อมมีวันเหี่ยวเฉาแล้วตายไปในที่สุด
มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นจึงจะทำให้พวกเขาไม่อาจฟื้นคืนชีพได้อีก
หลินเมิ้งหยาเอียงศีรษะ นางมองสีหน้าที่เปลี่ยนไปข
