นที่ถูกวิธี หรือพูดง่ายๆ ก็คือโรคระบาดสามารถแพร่กระจายได้หลายวิธี และเมื่อโรคแพร่เข้าสู่กลุ่มเสี่ยงที่มีร่างกายอ่อนแอ เช่นนั้นอัตราการตายจึงยิ่งสูงขึ้น หม่อมฉันคิดว่าเหตุที่โรคระบาดยังไม่หมดไปมิใช่เพราะหมอไร้ความสามารถ หากหมอทั้งหอป๋ายเฉาร่วมกันแก้ไขปัญหาโรคระบาดแล้วล่ะก็ หม่อมฉันคิดว่าไม่นานก็สามารถรักษาโรคระบาดให้หายไปได้ แต่เพราะหมอในพื้นที่โรคระบาดต้องเจอกับคนป่วยมากมายเกินกว่าจะรับมือไหว แม้พวกเขาจะอยากศึกษาโรคระบาดนี้ แต่เกรงว่าคงไม่มีกำลังคนมากพอ ยิ่งไปกว่านั้นโรคระบาดยังสามารถติดต่อกันได้ง่าย ดังนั้นหากหมอเพียงหนึ่งคนต้องต่อสู้กับศึกโรคระบาดทั้งกองทัพแล้วล่ะก็ หม่อมฉันคิดว่าพวกเขาไม่มีทางรับมือได้อย่างแน่นอน เช่นนั้นพวกเขาจะมีเวลาคิดหาวิธีรักษาที่ถูกต้องได้อย่างเล่า ?”
หลินเมิ้งหยาพูดถึงปัญหาหลักในคราวเดียว
หลงเทียนอวี้มองหลินเมิ้งหยาด้วยสีหน้าจริงจัง วันนี้ชายาของเขาทำให้เขาตกตะลึงอีกหนแล้ว
“หม่อมฉันคิดว่าสิ่งที่พวกเราต้องทำคือการควบคุมแหล่งแพร่เชื้อโรคเพื่อมิให้เกิดการแพร่ระบาดออกไปอีก จากนั้นก็ดูแลคนที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงและปลอบโยนหัวใจของราษฎรเพคะ ส่วนเรื่องอื่นหม่อมฉันคิดว่า
