หอป๋ายเฉามีลูกศิษย์มากมาย การที่เขาบังอาจขายยาปลอมใต้จมูกเช่นนี้ ถ้าหากมิได้รับการปกป้องจากหอป๋ายเฉา เช่นนั้นเขาก็คงรนหาที่ตายแล้ว
ดังนั้นลูกจ้างคนนี้จึงมีท่าทางผ่อนคลายเพราะคิดว่าเหตุการณ์คงเป็นเช่นแต่ก่อน
แต่เขาไม่รู้เลยว่าบัดนี้หอป๋ายเฉาเปลี่ยนไปแล้ว
หลินเมิ้งหยาไม่รีบร้อน นางสั่งให้ทหารองครักษ์จับตัวเขาไป ส่วนตนเองไม่เอ่ยสิ่งใดอีก
จมูกยังคงดมกลิ่นในอากาศ แปลกยิ่งนัก ทั้งที่บนร่างกายของลูกจ้างคนนั้นมีกลิ่นยาสมุนไพรทั้งสองชนิดติดอยู่ แต่เหตุใดตู้ยาในร้านจึงไม่มีสมุนไพรเหล่านั้นเล่า?
ระบบเซินหนงไม่มีทางวิเคราะห์ผิดพลาด หรือยาทั้งสองจะไม่ได้อยู่ที่นี่?
“พวกเจ้าจับตามองเขาให้ดี คนอื่นๆ ตามข้าไปที่ด้านหลัง”
เพียงได้ยินว่าพวกเขาจะเข้าไปยังลานด้านหลัง สีหน้าของลูกจ้างเริ่มกระวนกระวาย
“อยู่นิ่งๆ !”
ใครจะรู้ว่าทหารองครักษ์ที่อยู่ทางด้านข้างจะถีบเขาเต็มแรงจนลูกจ้างคนนั้นเกือบจะหายใจไม่ออก
ทั้งที่เมื่อครู่นางบอกว่าเห็ดหลินจือเป็นของปลอม เขาไม่มีท่าทีร้อนรนเลยแม้แต่น้อย
แสดงว่าลานด้านหลังจะต้องมีอะไรบางอย่าง!
พาทหารสองคนและอาซิ่วเดินเข้าไปยังลานด้านหลัง
เพียงเดินเข้ามา กลิ่นยาสมุนไพรทั้งสองชนิดลอยเตะจมูก
