น
ชิงหูที่แฝงตัวเข้าไปเป็นคนสอดแนมจะต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน
หลินเมิ้งหยารู้สึกเสียใจขึ้นมาแล้วที่วันนั้นไม่รั้งชิงหูเอาไว้ เขาจะได้ไม่ต้องเข้าไปเสี่ยงอันตรายอีก
สิ่งที่หลินเมิ้งหยาเดาล้วนถูกทุกอย่าง เถ้าแก่ร้านแห่งนี้แอบหนีไปตอนที่ลูกจ้างคนนั้นส่งเสียงเอะอะโวยวาย
แม้เขาจะมีไหวพริบ แต่ถึงกระนั้นก็เป็นเพียงพ่อค้า ดังนั้นเขาจึงไม่รู้เลยว่าเบาะแสของตนเองตกอยู่ในกำมือของผู้อื่น
หลินเมิ้งหยาพาทหารจำนวนหนึ่งตามไป ไม่นานก็เจอเข้ากับบ้านที่ถูกซ่อนเอาไว้หลังหนึ่ง
“รายงานจวิ้นจู่ เป้าหมายเข้าไปทางประตูหลังแล้วพ่ะย่ะค่ะ บริเวณรอบๆ มีคนคอยสังเกตการณ์อยู่ไม่น้อย พวกข้าคิดว่าหากแอบเข้าไปแม้จะยากแต่ก็สามารถเข้าใกล้ได้ง่ายกว่า แต่หากเข้ าไปอย่างเปิดเผย เกรงว่าจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นพ่ะย่ะค่ะ”
ประตูหน้าและประตูหลังล้วนอยู่ลึกสุดในตรอกแห่งนี้
ดังนั้นหากเข้าไปอย่างเปิดเผย เกรงว่าพวกเขาจะรู้ตัวทันที
เกรงว่าหากนางสั่งให้ตามคนมาเพิ่มแล้วตนเองไม่ทันระวังทำให้คนที่อยู่ภายในรู้ตัวขึ้นมา เช่นนั้นอีกฝ่ายคงสังหารคนเพื่อปิดปากหมดแน่
ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง หลินเมิ้งหยาเลือกที่จะเสี่ยงอันตราย
“พวกเรามาคุยกันสัก
