หน่อย อีกเดี๋ยวจงทำตามแผนของข้า”
หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง แผนหนึ่งจึงปรากฏขึ้นในใจหลินเมิ้งหยา
ปรึกษากับทหารที่อยู่ด้านหลัง ก่อนพวกเขาจะกระจายตัวกันไป
“ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! อย่า…อย่าเข้ามานะ!”
หน้าตรอกแห่งนี้ เด็กสาวเสื้อผ้าหลุดลุ่ยร้องตะโกนพร้อมทั้งวิ่งเข้าไปในตรอกโดยไม่สนทิศทาง
ทั้งวิ่ง ทั้งร้องตะโกนด้วยความหวาดกลัว ซ้ำยังหันหน้าไปมองทางด้านหลังอยู่บ่อยครั้ง
“ท่านพี่ ท่านรีบไป ข้า…ข้าจะรั้งพวกเขาเอาไว้เอง!”
เด็กสาวอายุน้อยกว่าเล็กน้อย ใบหน้าสกปรกมีฝุ่นเกาะเกรอะกรัง ทว่าดวงตากลับกลมโตชวนมอง น้ำตารินไหลลงอาบแก้ม
“ไม่ หากจะไปก็ต้องไปด้วยกัน ท่านพ่อท่านแม่ด่วนจากไปแล้ว ข้าไม่สามารถทิ้งเจ้าได้”
แม้เด็กสาวอายุมากกว่าจะสวมใส่เพียงชุดเรียบง่าย แต่กลับไม่อาจปกปิดเรือนร่างเย้ายวนชวนหลงใหลของนางได้
ทั้งสองตกอยู่ในอาการลุกลี้ลุกลน ยิ่งไปกว่านั้นยังพยายามเคาะประตูบ้านอยู่หลายหลัง
น่าเสียดาย ไม่ว่าพวกนางจะออกแรงเคาะมากเพียงไหน แต่กลับไม่มีใครตอบกลับ
“ฮ่า ฮ่า พวกเจ้าจะหนีไปไหน แม่นางน้อยทั้งสอง เหตุใดยังไม่รีบกลับไปกับข้าอีกเล่า ระวังมามาของฟางหลานเก๋อจะตัดขาพวกเจ้าทิ้ง!”
ขณะพูด ชายร่างกำยำสองสามคนก็สาวเท้าเ
