กศิษย์แห่งหอป๋ายเฉา เรื่องนี้จำเป็นต้องตรวจสอบให้แน่ชัด ข้าหวังว่าจวิ้นจู่ จวิ้นอ๋อง รวมถึงอ๋องอวี้จะไม่ออกมาเดินภายในหอป๋ายเฉาโดย ยไม่จำเป็นอีก เพื่อป้องกันมิให้เกิดข้อครหาใดๆ”
หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง หนานรุ่ยจึงเอ่ยด้วยความจำยอม
ตอนนี้ยังไม่มีใครนำหลักฐานมากล่าวโทษหรือแสดงตัวว่าตนเองไร้ซึ่งความผิดได้ ดังนั้นคำขอร้องของหนานรุ่ยย่อมมีเหตุผล
ทว่าจากนี้ไปการเคลื่อนไหวของพวกเขาคงมีขีดจำกัดแล้ว
ยุ่งยากยิ่งนัก!
“แม้จวิ้นจู่จะมีฐานันดรสูงศักดิ์ แต่ทุกคนย่อมต้องทำตามกฎระเบียบของบ้านเมือง หากจวิ้นจู่ยังไม่ยอมรับ เช่นนั้นข้าจะขอเป็นตัวแทนของขุนนางเชิญฝ่าบาทมาตัดสินเรื่องนี้”
หนานรุ่ยยื่นคำขาด หลินเมิ้งหยาจึงต้องยอมพยักหน้าลง
หากเรื่องนี้ถูกยื่นฎีกาไปถึงจั่วชิวเฉิน ไม่ว่าจะเพื่อปกป้องชื่อเสียงหรือกฎหมายบ้านเมือง คาดว่าคงไม่ส่งผลดีต่อเขา
“ในเมื่อจวิ้นจู่รับปากแล้ว เช่นนั้นเชิญพวกท่านกลับไปเถิด”
