ด้านในสุด
“ข้าเตรียมทองมาแล้ว นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการ ถังไม้ที่บรรจุน้ำไว้ ตอนนี้เจ้าจะให้พวกข้าทำอะไร?”
จั่วชิวอวี้วางของลงตรงหน้าหลินเมิ้งหยา แต่ใครจะรู้เล่าว่าหลินเมิ้งหยาจะโยนกล่องปริศนาลงในถังน้ำ
“น้องสาวของข้า หากของข้างในเปียกน้ำ ข้าคงทำได้เพียงร้องไห้จนตายแล้ว!”
จั่วชิวอวี้รู้สึกร้อนใจ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะสะบัดมือแล้วนำน้ำที่อยู่ในถ้วยไม้ใบหนึ่งกรอกเข้าไปที่แม่กุญแจ
“อย่าร้อนใจไป นางย่อมมีวิธีของตัวเอง”
น้อยครั้งนักที่หลงเทียนอวี้จะเอ่ยปลอบจั่วชิวอวี้ แม้ความจริงแล้วเขาจะไม่อยากให้อีกฝ่ายเข้าไปก่อกวนหลินเมิ้งหยาก็ตาม
นอกจากกรอกน้ำเข้าไปแล้ว นางยังนำด้ายทองแหย่เข้าไปในรูกุญแจอีกด้วย
ด้านทองมีความอ่อนนุ่มและความยืดหยุ่นไม่เลว แต่ที่น่าประหลาดใจคือมันไหลเข้าไปในรูของแม่กุญแจตามสายน้ำที่หลินเมิ้งหยากรอกเข้าไป
ซ่า ซ่า
ได้ยินเพียงเสียงน้ำ ดวงตาของคนทั้งสามจ้องกล่องปริศนาเขม็ง
“เอาล่ะ เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้นำมันไปแช่น้ำ จำเอาไว้ให้ดี อีกสองชั่วโมงพวกเราจะกลับมา”
หลินเมิ้งหยารอจนกระทั่งด้ายทองหลุดออกจากอีกฝั่ง ก่อนจะจุ่มกล่องปริศนาลงในถังไม้
จากนั้นจึงพาจั่วชิวอวี้และห
