ช่นนั้นเขาจะมอบตำราชิงเจิงผู่ให้กับคนผู้นั้น มิเช่นนั้นผู้อาวุโสสูงสุดจะยอมทิ้งสิบเบี้ยใกล้มืออย่างนั้นหรือ? นี่หรือว่าพวกเจ้าเห็นว่าผู้อาวุโสสูงสุดไม่อยู่แล้ว จึงคิดจะบิดพลิ้วเจตนารมณ์ของเขากันแน่?”
การฉีกหน้าย่อมรุนแรงกว่าการไม่เกรงใจผู้อื่น แน่นอนว่าหลินเมิ้งหยาย่อมเป็นที่หนึ่งในเรื่องนี้
เรียกได้ว่านางเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้เลยทีเดียว
ครู่ต่อมาเฉียนอวี้หมิงจึงอึ้งงันพูดไม่ออก
ทำเพียงถลึงตาจ้องหลินเมิ้งหยาที่ไร้ซึ่งอาการเกรงกลัว
“นั่นมัน…นั่นมันคำโกหกพกลมของมารดาเจ้า! ไร้ความน่าเชื่อถือ!”
