วันนี้ไม่เหมือนเมื่อหลายวันก่อน เหตุเพราะผู้ที่เดินทางเข้าไปในหอป๋ายเฉาล้วนเป็นผู้ถูกเลือกจากตระกูลสูงศักดิ์
ยิ่งไปกว่านั้นการแข่งขันทางการแพทย์ครั้งสำคัญยังถูกจัดขึ้นในอีกครึ่งเดือนข้างหน้า
แม้กลุ่มของหลินเมิ้งหยาจะถูกจับตามอง แต่ถึงกระนั้นก็มิได้เป็นจุดสนใจ
ประตูหอป๋ายเฉาถูกเปิดออกตั้งแต่รุ่งสาง ทุกแห่งหนล้วนสะอาดสะอ้าน
เหล่าลูกศิษย์ล้วนยืนรอต้อนรับแขกอยู่หน้าประตู
แม้พวกเขาจะอยู่กันคนละฝ่าย แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าคนมีอำนาจเหล่านี้ พวกเขาไม่ต่างอันใดจากต้นหญ้า
ให้การต้อนรับอย่างเคารพนอบน้อม ไม่ว่าใครต่างก็ไม่อยากทำให้ผู้อื่นขุ่นเคือง ทว่าดวงตาของพวกเขากลับไม่อาจปกปิดเพลงร้อนในนัยน์ตาได้
ขอเพียงได้เข้าไปในหอป๋ายเฉาและกลายเป็นลูกศิษย์ของผู้อาวุโสสูงสุดได้ นั่นหมายความว่าอำนาจก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว
แต่ก็ยากเหลือเกินที่พวกเขาจะโดดเด่นท่ามกลางคนเหล่านี้ได้
พรสวรรค์ก็เป็นปัจจัยหนึ่ง แต่ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือฐานะทางครอบครัวและอำนาจในมือ
——————
หมายเหตุ
[1] ไม้ใหญ่โดนลมโค่น หมายถึง คนที่มีชื่อเสียงเงินทองล้วนดึงดูดความสนใจจากผู้อื่นจนเกิดปัญหาตามมา
