ชายคนนั้นกำลังทำอะไร?”
จั่วชิวอวี้เองก็สังเกตบุรุษผู้นั้นอยู่ คนอื่นๆ ล้วนอาศัยลักษณะที่แตกต่างกันของยามาจำแนก แต่คนคนนี้กลับพยายามนำยาสมุนไพรมาจุ่มน้ำ
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังลงมือทำอย่างรวดเร็ว ผู้เข้าแข่งขันอีกสองคนในโต๊ะมองด้วยสายตาไม่พอใจเท่าไรนัก
“ข้าเองก็ไม่แน่ใจ เขานำยาสมุนไพรไปล้างเช่นนี้พราะกลัวมันสกปรกหรือ?”
เหตุเพราะอยู่ห่างค่อนข้างไกล ดังนั้นจั่วชิวอวี้จึงไม่แน่ใจนัก
เขารู้จักคนรักความสะอาดอย่างหลิวซวน แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่เคยเห็นสหายคนสนิทนำของทุกชิ้นไปล้างก่อนเช่นนี้
แต่นั่นก็มิใช่การทำผิดกฎ แม้น้ำเหล่านั้นจะเป็นสิ่งที่สามารถทำให้เขาจำแนกยาสมุนไพรได้ก็ตาม
แต่เขาทำการทดสอบหลังจากคนอื่นๆ ตรวจสอบเสร็จแล้วทุกครั้ง
เนื่องจากยาสมุนไพรเหล่านั้นมิเสียหายแต่อย่างใด ดังนั้นคู่แข่งที่เคยมองเขาด้วยสายตาอาฆาตก็สงบนิ่งลง
ยิ่งเห็นก็ยิ่งสงสัย ตกลงเขากำลังทำอะไรกันแน่?
ยิ่งเวลาล่วงเลยไปมากเท่าไร สีหน้าของเหล่าผู้เข้าแข่งขันก็ยิ่งเคร่งขรึม
หลินเมิ้งหยาที่นั่งอยู่หลังม่านไข่มุกรู้สึกเบื่อหน่ายเล็กน้อย
“ข้าขอออกไปเปิดหูเปิดตาสักหน่อย เจ้าจะไปหรือไม่?”
เมื่ออยู่ในเมืองหลินเทียน หลินเมิ้งหยาได้รับการ
